2008.eko Uztailak 28.
Denda.
Denda, marka eta bitartekarien artean itun moduko bat dago marken esklusibitatearen inguruan. Markak eta bitartekariek esklusibitate honekin jolasten dute denda bati arropa saltzerakoan. Zure inguruan inork ez duela marka hori salduko ziurtatzen dizute, horrela bezeroak arropa horren berdina erosi nahi badu piska bat mugitu beharko du.
Neurri honek kontsumitzailearen kontrakoa dirudi, arropa berdina herri bereko bi dendetan ez bait da salgai egongo eta horrela ezingo du arropa berdina aldameneko dendaren prezioekin konparatu. Baina era berean aldeko gauzak badauzka. Herri berean marka eta arropa aukera haundiagoa. Erosten duzun arropa beste pertsona batek herri berean janzteko aukera txikiagoa.
Herri ezberdinetan bi denda edo gehiago dauzkatenek abantailarekin jokatzen dute. Herri batean marka batekin esklusibitatea dute eta esklusibitatea ez duten bigarren herriko dendara eramateko aprobetxatzen dute arropa hori. Duela ez asko gertatu zaigun kasua da hau, Tolosa eta Lasarten denda bana duen batekin eta guk esklusibitatea dugun euskal diseinatzaile baten arroparekin. Dendari horri berehala abisua pasa genion eta baita diseinatzaileari ere. Noski haseran eskusak, barkamenak, —almazenean zeuden prenda gutxi batzuk izan dira—, —ez da berriro gertatuko— eta horrelakoak. Baina handik hilabetera berriro.
Guri ez zaigu interesatzen beste denda batek eduki dezakeen marka edo diseinatzalerik, biok gauza berdina saltzen egotekotan, nahiago dugu marka/diseinatzailea utzi eta beste zerbait bilatu. Baina badira gure dendan ikono bihurtzen ari diren diseinatzaile batzuk eta hoiek erraz uzteko ez gadue prest.
2008.eko Uztailak 22.
Musika.
Igandean Bruce Springsteen Bartzelonan ikusi ondoren atzo arratsaldez iritsi ginen Tolosara, eta gauean beste zita bat. Patti Smith Boluetako Santana27 aretoan. Ikusleen artean adin guztietako jendea, baina 50 urtetik gorako jende dezente. Kontzertua 9:30etan hastekoa zen, sarreran ordea 10:00etan hasiko zela jartzen zuen paper batean, eta gaizkiulertuarekin jendea urduritzen hasi zen kontzertua hasten ez zelako.
Halako batean Patti Smith eta bere taldea sartu zen. Kontzertua Kimberly eta Redondo Beach klasikoekin ireki zuen. Ondoren Jimi Hendrix-en Are You Experienced bertsio luze bat. Birako azken kontzertua zuten eta Patti ahotsa ikututa iritsi zen. Abesti tartean hitzegiten zuenean kontzertua berehala ez ote zen bukatuko iruditzen zitzaigun, baina abesterakoan berehala berreskuratzen zuen indarra Pattiren ahotsak. Taldekoek ere esku bat bota zioten, Lenny Kaye eta Jay Dee Daugherty lagun zaharrak, gitarra eta baterian. Jackson, semea, gitarran eta Tony Shanahan, baxu eta teklatuetan. Abesti pare bat Patti gabe jo zituzten, Pattik eszenatoki ertzean exerita jendea agurtuz deskantsatzen zuen bitartean.
Atzoko kontzertua, iaz Donostiako Victoria Eugenian emandakoa baino rockeroagoa izan zen, orduan poesia gehiago errezitatu zuen eta aretoak ere guztiz ezberdinak izanik, jendeak mugitzeko/dantzatzeko beste askatasun bat zuen atzo. Hala ere, Patti tankeraz berdin jantzirik, bakero batzuk, bota kanpera haundiak, amerikana zahar bat eta azpian kamixeta txuri bat. Hirurogehi urte paseak izan arren bere alde punkiena ikusi ahal izan genuen, txistua botatzen eta gitarraren sei sokak puskatzen. Jendea besoak jasoz berotzen zuen eta bukaeran speech bat ere bota zuen People Have The Power abestiaren ondoren. Nirvanaren Smells Like Teen Spirit, Them taldearen Gloriaren betsioa eta Brucekin konposatu zuen Because The Night ere ez ziren falta. Guztira ordu t’erdi paseak. Ez dugu Patti berehala ahaztuko.
2008.eko Uztailak 22.
Denda,
Musika.
Bruce Sprgingsteenen sarreren zozketaren postean jarrita geneukan Justak (bi sarreren zozketaren irabazleak) Anoetako kontzertuan grabatu zuen bideoa. «Por petición popular», haserako orrira ekarri dugu. Justa eszenatokitik oso-oso gertu egon zen, gu Camp Nouen egon ginena baino askoz ere gertuago. Flickrren jarri ditugu Justak pasa zizkigun argazki batzuk eta Youtuben ateratako bideo gehiago. Ah! Mila esker berriro ekarritako loreengatik, Justa.
2008.eko Uztailak 13.
Musika.
Goizetik 108/133 euro balio zuten sarrerak jaso zitezkeen Kursaalean (Telentradak 8 euroko komisioa gehitzen zion). Nola ez sarrerak ematen zituen neskak ez zekien euskeraz. ―¿Le importa si le atiendo en castellano? Sino, le tiene que atender mi compañera―. Gazteleraz edo nahi baduzu katalanez, baina eman! Behin puntu hontara iritsita ez digu ezerk axola, ohituta gaude. Pikutara Euskal Herrian Euskaraz eta gure printzipio guztiak. Hori bai, sarrera baldintzak katalanez, guk baino zerbait gehiago lortu zutela bere hizkuntzarekin bagenekien, Donostian katalanez! Sarrerak emateko noski NANa aurkeztu eta telefonoz emandako zenbakiarekin kotejatu behar zuen. Sarreratan eroslearen NAN zenbakia inprimaturik zetorren. Bueno, reventa egin nahi duenak kontzertua ikustera ere sartu beharko du (edo bere NANa duen pertsona bat behintzat), sarreran ere eskatzen bait dute NANa, baina rebenta egiteko aukera ez da ekiditen.
Sarreran mugikorra itzaltzeko eskatu ziguten eta ea argazki kamararik bat ote generaman. Mugikorra piztu eta honekin argazkiren bat egiten saiatuz gero kalera bidaltzeko aukera zegoela abixatu ziguten. ―Baina nora demontre etorri gara?―. Noski mehatxua ez zen bete. Kontzertuan zehar mugikorrekin argazkiak eta flashak ere ikusi genituen.
Kontzertua 20 minutu inguruko atzerapenez hasi zen eta bitartean piska bat kotilleatzeko denbora eman zigun. Kukuxumusuko Mikel Urmeneta azaldu zen despistatu itxurarekin, bere exerlekua nun zegoen asmatzen ez zuela. Zerbait edukiko du Tom Waitsek Mikel Urmeneta San Ferminetan Iruñeatik Odon Faraonen “Donostia-San Sebastián” ponpoxora ekartzeko. Quique González eta bere aristokrazia ere hor zebiltzan, Tolosako musikorik internazionalena ere tartean zen, Karlos Aranzegi. Lisabö taldekoren bat eta, argakilari profesionalen artean, Dut/Kuraiako Galder Izagirre ere ikusi genituen. Fedora motako sombrero bat jantzita eta hipster plantekin Mikel Erentxun zebilen. Ez dugu imaginatzen Erentxun gainontzekoak aritu ginen bezela goiz osoa Telentradako telefonora deitu eta deitu. Seguru Getin bidez zuzen-zuzenean lortu zituela sarrerak, zorionekoa bera. Kontzertua amaitu ondoren ikusi genituen Coque Malla, baita Mikel Abrego ere. Fermin Muguruza ere han omen zen eta Mikel Erentxunek bere blogean dioenez Boss-a ere bai. Guk ez genuen ikusi. Ez diogu kasu gehiegirik egingo Erentxuni bere blogean Bartzelonan bizi direnei kontzertua ez galtzeko esaten die. Apur bat berandu, ez? Sarrera guztiak salduta daudenean, eta sarrerak nahi zituzten guztiek erosterik izan ez zutenean. En fin!
Jendea urduritzen hasia zen, txaloak eta oihuak entzuten hasi ziren, halako batean sartu zen banda eszentokira, denak txoratzen. Guztiak beltzez jantzita, edo ilunez behintzat. Tom Waits, Steinbeck-en The The Grapes of Wrath liburuko okie itxurak ematen zizkion traje eta txaleku zaharrarekin, buruan bonbiña. Abeslariak, berarentzat oholtza zaharkitu berezia zuen. Pasa den mendeko El Cairoko sabel-dantzarien tugurio batetik aterea ematen zuen, iskripzio arabiar eta koloreko bonbillekin alboetan, bere botekin astinduz altxatzen zuen ahutsez betea. Atzekaldean tamaina eta forma guztietako hamabost-hogeiren bat bozina-altaboz.
Kontzertua Lucinda abestiarekin ireki zuen, bira amerikarreko beste leku batzuetan bezela. Honen atzetik etorri ziren Down in the Hole, Falling Down eta Chocolate Jesus. Gero, Black Market Baby abestiarekin Vincent Henry bi saxofoikin batera aritu zen erritmoa ematen. Handik abesti batzura Tom pianora pasa zen eta Seth Ford-Young baxujolea eta biak aritu ziren. Pianoan jo zuen azkena Innocent When You Dream izan zen, publikoaren laguntzarekin. Gure dendari izen ematen dion Smoke pelikula ixten duen abesti berbera.
Orain gogoratzen ditugun beste abesti batzuk, November, Hold on, Cold Cold Ground, Cementery Polka… guztira hogei abestitik gora eta bi ordu paseak. Lau abestiko bis baten ondoren utzi gintuen. Hurrengo arte, Tom. Zai egongo gara.
Argazkiak: flickr.
2008.eko Uztailak 9.
Denda,
Musika.
Atzo Auggien egin genuen zozketan Bruce Springsteen Anoetan ikusteko bi sarreren zozketa Justa Zubeldia Garmendiari tokatu zitzaizkion. Hor bidaliko dugu Justa, Auggieko txapa pare batekin kontzertura “propaganda” egitera. Ea argazki bat bidaltzen diguzun hemen, gure webean jarri ahal izateko. Ondo pasa Justa!
Hurrengo zozketa New Yorkeko 5th Avenueko Apple Storean erositako 8 Gb-eko Ipod Nano bat izango da. Ez dauka beste edozein Applestoretan erositako ipod batekin diferentziarik, baina New Yorkeko 5.ean erosita dagoela esateak glamour gehiago ematen dio. ;-).
